Kefir

[Teñrikut]

İddialara göre Kafkasyanın doğusunda yaşayan Türklerin bulduğu daha sonra ise unuttuğu bu mükemmel içeceği Avrupa ve Amerikalılar günümüzde tekrar gündeme getirmiş ve Batı özentisi bazı insanlarda bu hamleyi bekliyrmuş gibi bu içeceği Türkiye'de tekrar üretmeye aşlamıştır.

Peki nedir bu kefir? Gerçekten Türkler mi bulmuştur? Alkol oranı nedeni ile alkollü bir içecekmidir?

Bu arada arkadaşlar ben bayılırım içmeye.

[kutup yıldızı]

Kafkasya'da bulunduğu genel kabul gören bir gerçek ama kimin bulduğu muamma.

Modern mayalanma usülleri sayesinde alkol seviyesi %1'in bile altında oluyor diye duydum. Genelde marketlerde de süt ürünleri reyonunda bulunuyor.

Ev arkadaşım yüzünden ara sıra içmeme rağmen, ben hiç sevemedim gitti şu mereti.

[AlperTunga]

Asıl adı kımız diye biliyorum..Türkler bulmuştur. Ancak alkol seviyesi %1 oranında olsa bile haram. Ben deneyecektim. Haram olmasın diye gözümü döndüm.

[Teñrikut]

Kımız ile Kefir aynı şeyler değil. İkisini de içtim. Hatta kımızın birkaç türünü içtim.

Biri At sütü mayası.
Biri normal süte kefir denen tohumlar ile yapılan maya.

[AlperTunga]

Kımız haram mı peki biliyor musun ?

[Teñrikut]

Gerçi Dini bir konu. Böyle bir yeteneğim yok. Ama karşılaştırma yapılabilmesi için bilgi :

At sütü haram mı bilmiyorum.
Alkol konusunda iki tür kımız var. Çok ve özel mayalanmış Kara Kımız ki bu bayağı alkollü.
Birde az mayalanmış Ak Kımız bunda alkol oranı meyvenin alkol oranından daha düşük.

[AlperTunga]

Hangisi daha besleyici Kara Kımız herhalde :S

[AlperTunga]

Pardon ama yine kaynak unuttum Neyse bir bakınız..

Soru: Türkistan'a gidenler at eti ile kımızı yemeklerin en başında bulmaktalar. Ülkemizde ise at eti yenmez, kımız içilmez diyenler olduğu gibi, at eti yenir, kımız da içilir diyenler vardır. Durum nedir?

İmam-Azam'a göre at eti mekruh sayılmıştır. Ancak diğer iki imamla Hanbeli mezhebine göre at eti yenir, sütü olan kımız da içilir. Şartı: Kımızın sarhoşluk verecek dereceye gelinceye kadar bekletilmemesidir. Nitekim aynı şeyi kefir için de söylemek mümkündür. Bunların sarhoşluk verecek dereceye getirilmeden içilmesinde mahzur olmaz. Ancak uzun zaman bekletilip de içeni sarhoş edecek duruma getirilince haramlık başlar. İçilmesi caiz olmayanlar cinsine girmiş olur.

[Chinggis]

Meyveden tutun , yediğiniz içtiğiniz bir çok şeye kadar içinde alkol var . Günâhtı , bilmem neydi , temelsiz sebepler bunlar .

Kefiri ilk kez annem Dağıstan'dan döndükten sonra içmiştim , tadı ekşi ayran gibi . Ama besleyiciliği ve yararı konusunda bir çok bilimci hemfikir , çok yararlı .

[AlperTunga]

AHMED ŞAHİN a.sahin@zaman.com.tr http://www.ahmetsahin.org

At eti yenir, kımız içilir mi?

–Bizler Kırgızistan, Kazakistan.. gibi Orta–Asya ülkelerinde çalışan, vazife icabı buralarda dolaşan kimseleriz. Çevremizde farklı âdet ve alışkanlıklarla karşılaşıyor, hatta halkla da bazen ters düşüyoruz.

Bu ters düşmelerin başında at eti yemek, at sütü, yani kımız içmek geliyor. Bizim âdetimizde at eti yemek, kımız içmek bulunmadığından bazımız, bunlar haramdır, yenmez, içilmez diye diretiyorlar. Bazımız da, haram değildir, yenir de, içilir de, diyor, uyum sağlıyorlar. Biz şaşkınlığımızı gidermek için konuyu bazı hocalara da soruyoruz. Onlar da farklı şeyler söylüyorlar. “Kımız içilmez” diyen olduğu gibi, “içilir” diyen de oluyor. Bu farklı cevaplardan daha da şaşırıyoruz.. Sizin kitaplarınızı okuyup, Zaman’daki yazılarınızı takip edenler, zihinleri karıştırmayacak cevabı sizden alacağımızı söyleyerek ısrarla size sormamızı istediler. Hocaların farklı cevapları bizi iyice şaşırttı. Burada at eti yiyip at sütü içen Müslümanlara karşı nasıl davranacağımızı bilemez olduk.. Bu konuyu bize açıkça anlatabilir misiniz?..

Efendim, soru sahipleri, aldıkları farklı cevapları eksik anlamış olacaklar ki:

–Hocalarımızın farklı cevapları bizi şaşırttı.. diye şikayet ediyorlar.

Halbuki aldıkları farklı cevaplar İslam fıkhının farklı bakışını ifade eden doğru cevaplardır. Ancak anlatım eksiktir. Açıklamaya ihtiyaç vardır. Şöyle ki: İslam belli bir coğrafyanın, belli bir âdet ve alışkanlık sahiplerinin dini değildir.

Dünyanın her yanında her türlü âdet ve alışkanlıklara sahip olan tüm insanlar, bu geniş ve müsamahalı dinde yerlerini alabilirler. İslam hepsini de tatmin edecek esneklikte hükümlere sahiptir.

Çünkü (dinin temelinde değil) teferruatında içtihad vardır. Geçmişte selahiyetli müçtehitlerimiz bu içtihadı yapmış, farklı ihtiyaçları karşılayacak esnek hükümler ortaya çıkmışlardır...

Peygamberimiz bu farklı görüşleri yasaklamamış, tam aksine: –Ümmetimin ihtilafında rahmet vardır! buyurarak, faydasına işarette de bulunmuştur.

İşte bu anlayış içinde baktığımızda görüyoruz ki, farklı içtihad sahibi İmam–ı Azam Hazretleri, at etinin yenip sütünün içilmesine (haram) dememiş, ama (mekruh) olduğu içtihadında bulunmuştur.

İmam–ı Ebu Yusuf ile İmam–ı Muhammed ise (mekruh değildir) demişler, at etinin ihtiyaç halinde yenip kımızın da içilebileceği içtihadında bulunmuşlardır. İmam–ı Şafii Hazretleri de iki imamın görüşünü doğrulamıştır.

Hal böyle olunca ortaya fevkalade özel ve güzel, esnek ve müsamahalı bir sonuç çıkmaktadır. Denebilir ki:

–Senin alışkanlığında at eti yemek, sütü kımızı içmek yok mudur?. Sana haram gibi mi geliyor?. Tartışmaya, ters düşmeye hiç gerek yoktur.. Sen İmam–ı Azam’ın görüşüyle amel et. At eti yeme, kımız da içme. Konuyu bitir.

–Ötekinin alışkanlığında da bunlar yer mi tutmuş, alışmışlar mı? Mutlaka at eti yeyip kımız mı içmek istiyorlar? Öyle ise buyursun onlar da yesin, içsinler. Çünkü onlar da iki imamla, İmam–ı Şafi’nin görüşüne göre amel etmiş olsun, huzur bulsunlar. Tartışmaya, ters düşmeye gerek olmadığını anlasınlar.. Demek ki, kimsenin kimseye bir diyeceği yok! Herkes dilediğini tercih serbestisine sahip..

Öyle ise, hocaefendilerin verdikleri farklı cevaplar yanlış değildir. Ancak anlatımı eksiktir. Birileri, İmam–ı Azam’ın görüşünü anlatarak olmaz, demişler. Ötekileri de iki imamla İmam–ı Şafi’nin görüşünü esas alarak olur, demişler. Tercihi muhataplara bırakmışlar.

İsterseniz bahsimizi büyük fıkıhçı İmam–ı Serahsi’nin sözleriyle bağlayalım. El–Mebsut’unda konuyu şöyle özetlemiş:

–“Ebu Hanife’nin içtihadı ihtiyata daha uygundur!. Diğer iki imamın içtihadında ise genişlik ve kolaylık vardır. Her iki içtihatla da amel etmek caizdir!. Şafii’nin içtihadı da iki imamın görüşüne uygun düşmektedir.”

(Kaynaklarıyla İslam Fıkhı, c. 4.)

Demek ki, kafa karıştıracak, çevre halkıyla ters düşürecek bir darlık ve zorluk yoktur. Aksine dilediğini tercih ederek bulunduğu yere uyum sağlayacak genişlik ve kolaylık vardır. Yeter ki meselenin özü anlaşılsın, açıkça da anlatılabilsin. Bilmem olayın özünü ben anlatabildim mi?

03.04.2003

Kaynak: http://arsiv.zaman.com.tr/2003/04/03/yaz...tsahin.htm